daenig

daenig daonig danig heel erg; ook attributief gebr.: m.m. Z.eil. Z.V.W. (Bks. Sls.; Hp.); L.v.H.; G. (Gdr.); Ofl.
Ie eit't daenig enz. te pakken: hij is erg verkouden verliefd ziek: m.m. a. bov. Ie waer (was) daenig beslikt as'n tuuskwaem: Hkz.; Ik zitte daenig in de warre: ik zit er erg mee in: Grij.; Moe gae me noe ete? 'k è toch zo'n daenigen 'oenger: Ok.
In zelfde bet. dusdaenig dusdaonig bv. Ie ei fannacht dusdaenig (-daonig) geschrêêuwd: zo erg of heel erg.